چهار اصل رهایی بخش انسان

اگر به دلائلی در زندان این زمین خاکی و سیاه ؛ و این تن سفالین گرفتار آمده ایم ، راه های آسمانی رهایی نیز تعریف و معرفی شده است . مسیر هایی که انسان به بند کشیده شده و اسیر شیطان و هوای نفس و منیّت را از همه سختی ها و پلشتی ها و زیان ها می رهاند و اورا دوباره به فطرت الهی و به اصل و به مبدأ خویش باز می گرداند . موجودی را نجات می دهد که ازلی نبوده و نیست اما می تواند ابدی باشد و چنین پدیده ای ، سزاوار رستگاری است و نه زیان و خسران . البته اگر به منشور الهی رهایی خویش ، معتقد و پای بند باشد .

اصول این منشور عبارتند از :

1 - ایمان ( باورمندی ژرف و منطقی ) : یعنی درک و معرفت عقلی همراه با شعور قلبی نسبت به حقایق هستی و در رأس آن ها ، واجب الوجود و خالق هستی به عنوان حقیقت مطلق . هم چنین ایمان به فلسفه حیات و وجود انسان ( به عنوان ممکن الوجود ) و وطائف مقررش . از این نکته غافل نباشیم که برای رسیدن به مراتب بالای ایمان که به معنای شناخت و پذیرش هر چیز آن گونه که هستند و نه آن گونه که خودشان ، خودرا نشان می دهند و وانمود می کنند ، نیاز به درخواست ما و کمک الهی دارد و به همین جهت ، پیامبر بزرگوار اسلام در نیایشی عارفانه ، این گونه از خدا برای شناخت ماهیّت واقعی اشیاء کمک می خواهد : اللهم ارنی الاشیاء کماهی . خدایا ، حقیقت همه چیز را همان گونه که هستند ، به من نشان ده . ایمان به فرشتگان و وظائف خطیرشان ، ایمان به هر مقدس و مطهری که هست و پیدا نیست و همه مقولات و پدیده هایی که از آن ها به " غیب " تعبیر می شود و نقشی که در هستی دارند ، ایمان به پیامبران و سفیران الهی و کتاب هایشان که پیمان نامه های بین خدا و بندگانش هست و ایمان به موارد دیگری که در قران کریم و در کلام اهلبیت علیهم السلام به آن ها تصریح شده است ، همه و همه در فهرست مواردی است که باور کردن آن ها و متناسب با عظمتی که دارند ، احترام نسبت به آن ها ، یکی از اصول رهایی بخش انسان است .

2 – انجام کارهای نیک و شایسته : برنامه ریزی برای خودسازی روحانی و معنوی ؛ و هدایت خلق به آن چه که موجب رشد و بالندگی جامعه می شود . و کارهایی که به تکامل انسان می انجامد . کارهایی که همراه با رضای خدا ، منتهی به دنیایی سبز و آباد برای همه انسان ها ؛ و آخرتی نه فقط بدون رنج و عذاب ، بلکه همراه با آرامش و استقرار در بهشت موعود جایگاه اولیه انسان می شود .

3 – سفارش همدیگر به حق ( هم زبانی و هم کاری گروهی برای پایداری حق محوری ) : شناختن و شناساندن باطل و حق برای تفکیک این دو مقوله از یکدیگر و مشتبه نشدن اندیشه ها و امور مختلف که آیا حق است و یا باطل ؟ و پویا کردن اندیشه های یکدیگر با محوریت حق و برنامه سازی برای حرکت انسان ها در مسیر حق همراه با اندیشه و کردار و گفتار حق .

4 – سفارش همدیگر به شکیبایی ( هم زبانی و هم کاری گروهی برای گسترش صبر محوری پایدار ) : شک نیست سه مورد یاد شده ، جز با مقاومت و پایداری امکان پذیر نیست و نیاز به صبر جمیل دارد . صبر چیست و چه فرهنگ و ادبیاتی دارد و چگونه می توان صبور بود تا به نتایج مقبول و مطلوب رسید ؟ و چرا سفارش همدیگر به صبر ، یکی از ارکان و یکی از راه های رهایی و رستگاری است ؟

فراموش نکنیم صبر به معنای تحمل بی دلیل و بی نتیجه ناگواری ها و چالش ها نیست . صبر یعنی شناخت حق و عمل به وطائف فردی و اجتماعی متناسب با توان و ابزار و امکانات موجود . صبر یعنی نا امید نبودن از نتیجه ای که انتظارش را می کشیم . سفارش همدیگر به صبر ، یعنی امید داشتن و القاء امید به دیگران . صبر یعنی تولید توان مورد نیاز و انتقال آن به دیگران . صبر یعنی طراز کردن توان و امید در تمام سطوح و اقشار جامعه . صبر یعنی پرهیز از گلایه ها و شکوه هایی که به ناتوانی و نا امید شدن دیگران می انجامد . سفارش همدیگر به صبر ، یعنی همه برای همه ؛ و نظارت همگانی بر اندازه و چگونگی بردباری جامعه در مجرای حق . صبر یعنی احساس وحدت وجود و حفاظت از یکپارچگی جامعه . صبر یعنی احساس مسئولیت همگانی بر اساس کلکم راع و کلکم مسئول عن رعیته . همه در قبال همه باید مسئولیت شناس و مسئولیت پذیر باشند . صبر یعنی مدارای خردمندانه و هدفمند همراه با تعقل و تلاش های سازنده .

لازم است یاد آور شوم که چهار اصل فوق را از یکصد و سومین سوره قران کریم ، سوره مبارکه العصر برداشت کرده ام که به گمان خودم ، می توان از اصول یاد شده در این سوره ، به عنوان منشور آزادی و نیل انسان به کمال ، یاد کرد تا نظر دوستان فرهیخته ام چه باشد ؟

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ . وَالْعَصْرِ . إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ . إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ .

به نام خداوند رحمتگر مهربان . سوگند به عصر [غلبه حق بر باطل] . كه واقعا انسان دستخوش زيان است . مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كرده و همديگر را به حق سفارش و به شكيبايى توصيه كرده‏اند .

شما چه فکر می کنید ؟

چرا خداوند سوگند یاد می کند که انسان در معرض زیان است ؟ چرا انسان زیانکار است ؟ چه عواملی انسان را به تباهی و خسران سوق می دهد ؟ چه شیوه هایی برای کاربردی کردن اصول چهارگانه ، اثر گذار تراست ؟ حق چیست و باطل چیست و چگونه می توان آن هارا از یک دیگر ، تمییز و تشخیص داد ؟ صبر ، چه تعریفی دارد و با چه ابزار و ساز و کارهایی می توان سطح مقاومت را افزایش داد ؟

پیش تر از حضور سبز و نظرهای مفید شما ، صمیمانه سپاسگزارم .