غم های نا خواسته را چگونه مدیریت کنیم ؟

اگر غم را چو آتش دود بودی
جهان تاریک بودی جاودانه
در این گیتی سراسر گر بگردی
خردمندی نیابی شادمانه
" رودکی "

گاهی حس می کنیم تحمل عوارض تلخ و نا گوار یک غم و اندوه ، ساده است و خیلی صمیمی و راحت از آن عبور می کنیم و از قضا ، به سرعت نیز از ما فاصله می گیرد و دور می شود . و گاهی ، حمل بار یک حزن و غصّه از جنس و نوع دیگر ، بسیار سخت ؛ و تحملش توان فرساست و از قضا ، با تردید و تأخیر نیز ، می رود و رهایمان می کند .

شاید علت این است که با دلیل و انگیزه حضور غم و اندوه نوع اول ، مأنوس و آشناییم و انتظار ظهورش را می کشیدیم ؛ اما نسبت به پیش زمینه ها و ریشه های هجوم و پیدایش ناخواسته غم وغصه نوع دوم ، نا آگاه بوده ، از سویی آمادگی های لازم ورود و پذیرش آن را نداشتیم و از سوی دیگر ، ضمن نا آشنایی با اصول مدیریت تحمل ؛ و حتی بهره برداری شایسته و تبدیل آن به انرژی مثبت ، با راهکارهای مبارزه با آن و روش های درست اخراجش ، بیگانه ایم .

من فکر می کنم حتی هجوم نا خواسته غم ها ، بنا به هر دلیل درون سازمانی وجودمان و یا عوامل خارجی ، طبیعی است و مهم نیست . مهم ، آشنایی ما با ساز و کارهای سازگار سازی غم ها با عقل و عواطف و احساساتمان ؛ و یا برخورداری از مهارت های کاربردی برای مبارزه با غصه ها با هر منشأ و ریشه است ؛ و باور داشته باشیم که تحمل دراز مدت و آسیب ساز آن ها به دلیل نا کارامدی و نا آگاهی ماست که طبیعی نیست و موجب کاهش حجم ظرفیت ها و قابلیت های ما در سیر عادی زندگی است .

شما چه فکر می کنید ؟

چه شیوه هایی برای کاهش عوارض منفی غم و اندوه ؛ و افزایش قدرت تحمّل منطقی و عقلانی فشارهای ناشی از هجوم ناخواسته غصه ها ، مناسب ترین و کارامدترین است ؟

پیش تر ، سپاسم را بخاطر حضور و ارائه نظر ، بپذیرید .